Εκδρομή στο Αϊβαλί & στη Σμύρνη Πρωτομαγιά ’23 4 Ημέρες

Με μια ματιά..

Ανάμεσα σε χρωματιστά αρχοντικά, λουλουδιασμένες αυλές και πέτρινα σοκάκια, βρήκαμε μια πόλη μαγική, φτιαγμένη από το υλικό των παραμυθιών, της Ιστορίας και του Αιγαίου. Το πρώτο πράγμα που θα προσέξεις είναι το χρώμα. Διόρθωση: τα χρώματα. Μέρες, μπορεί και μήνες αφού έχεις φύγει, θα είναι και το πρώτο πράγμα που θα θυμάσαι όταν θα σκέφτεσαι το Αϊβαλί. Ένα ροζ διώροφο πλάι σε ένα κίτρινο αρχοντικό με γιγάντιες μπλε πόρτες, δίπλα σε ένα βιολετί σπίτι με ξύλινα χαγιάτια, δίπλα σε ένα άλλο αρχοντικό βαμμένο στο πιο έντονο πράσινο που θα μπορούσε ποτέ να βαφτεί αρχοντικό. Μια υπέροχα ασυνάρτητη αλληλουχία χρωμάτων να κορνιζάρει κάθε πέτρινο καλντερίμι που διασχίζεις έχοντας διαρκώς την αίσθηση ότι είσαι η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων –αν η Χώρα των Θαυμάτων έμοιαζε περισσότερο με παστέλ πίνακα ζωγραφικής.

Όχι ότι δεν θα βολτάρεις με ένα dondurma (αυτό το μαστιχωτό παγωτό που φτιάχνουν μόνο στην από δω πλευρά του Αιγαίου) ή ένα αχνιστό καλαμπόκι στο χέρι, χαζεύοντας τον κόσμο που πάει κι έρχεται και τα φώτα της πόλης που καθρεφτίζονται στη θάλασσα.

Το κεντρικότερο καλντερίμι όλων των καλντεριμιών, που βοηθά στον προσανατολισμό μέσα σε αυτόν τον χρωματιστό λαβύρινθο, λέγεται Barbaros Caddesi, και ναι, αναφέρεται στον θρυλικό Μπαρμπαρόσα που ξεκίνησε πειρατής σε αυτά εδώ τα νερά και κατέληξε να γίνει ναύαρχος του οθωμανικού ναυτικού το 1532. Από εδώ ξεκινούν οι βόλτες στους μαχαλάδες –στις γειτονιές– του Αϊβαλιού, που κάποτε το λέγαν’ Κυδωνιές.

Απαραίτητες στάσεις, τα μικρά café, bistrot και «τσαγιόσπιτα» που απλώνουν τα τραπεζάκια τους σε εσωτερικές αυλές και μυστικά πλακόστρωτα, αλλά και οι παλιές εκκλησίες, κάποιες εκ των οποίων έχουν μετατραπεί σε τζαμιά.

Κατ’ αρχάς, οφείλουμε να σας ενημερώσουμε πως το Αϊβαλί έχει δώσει το όνομά του στο πιο γιγαντιαίο τοστ της ανθρωπότητας: Λέγεται Ayvalik Tost, το βρίσκετε σε κάθε γωνία κάθε δρόμου, και είναι ουσιαστικά μισή φραντζόλα ψωμιού γεμισμένη με τυριά, αλλαντικά, ντομάτες, κέτσαπ και μουστάρδα, ικανή να σας κρατήσει χορτασμένους για μια ολόκληρη μέρα.

Αφήνοντας στην άκρη το street food, στις διευθύνσεις για φαγητό συγκαταλέγονται τα μαγαζάκια στα παλιά Τενεκεδάδικα, μια γειτονιά γεμάτη στενά σοκάκια με τραπεζάκια έξω που φορτώνονται με mezze(δες) να γλείφεις τα δάχτυλά σου και θαλασσινά για να συνοδεύσετε τις ρακές σας –που μοιάζουν στη γεύση πολύ περισσότερο με ούζο απ’ ό,τι με ρακή. Στα αγαπημένα μας, το Chez Nebahat με τα σπιτικά του μεζεδάκια και το Tik Mustafa’Nin Yeri, με την ατμοσφαιρική εσωτερική αυλίτσα του.

Για καφεδάκι και γλυκό, το παραμυθένιο Caramel απλώνει λευκές φερ φορζέ πολυθρόνες ανάμεσα στις αντικερί της γειτονιάς του και σερβίρει υπέροχα χειροποίητα κέικ και λεμονόπιτες, αλλά και ελληνικότατο φραπέ. Για ήσυχα ποτάκια στην παλιά πόλη το βράδυ, αλλά και για σπιτική λεμονάδα και περιποιημένα καφεδάκια νωρίτερα, το Konak Nazimaki Café Bistrot βγάζει τραπεζάκια στην Barbaros, σε στρατηγικό σημείο για να χαζεύετε την περαντζάδα της παλιάς πόλης, ενώ η κρυμμένη εσωτερική αυλίτσα του Minta είναι στρωμένη με βότσαλα, παίζει ωραίες ταξιδιάρικες μουσικές και σερβίρει επίσης λαχταριστά χειροποίητα γλυκά.

Για κάτι λιγότερο ήσυχο, το Muhabet Sokak συγκεντρώνει τα πιο hip μπαράκια της πόλης, που παρτάρουν μέχρι το πρωί, φιλοξενούν συχνά-πυκνά ωραία ροκ live, βγάζουν τραπεζάκια και έξω στο πλακόστρωτο, και σερβίρουν τσιμπημένα μεν, δυνατά δε ποτά. Σημειώστε ότι η «ζωή» στο σοκάκι δεν ξεκινά πριν τις 23.00.